دسته بندی
×
دسترسی سریع
لیست کدهای وضعیت HTTP و معنی خطاهای سرور
کدهای وضعیت HTTP را چگونه بررسی کنیم؟
تفاوت نسخه های پروتکل HTTP
کدهای سری 100، مربوط به اطلاعات (Informational)
کد 100، ادامه ارسال (Continue)
کد 101، تعویض پروتکل ها (Switching Protocols)
کد 102، در حال پردازش (Processing)
کد 103، پیش اشاره ها (Early Hints)
کدهای سری 200، درخواست موفق (Success)
کد 200، پاسخ موفق (OK)
کد 201، ساخته شده (Created)
کد 202، موافقت شده (Accepted)
کد 203، اطلاعات غیر معتبر (Non-Authoritative Information)
کد 204، پاسخ بدون محتوا (No Content)
کد 205، بازنشانی محتوا (Reset Content)
کد 206، قسمتی از محتوا (Partial Content)
کدهای سری 300، انتقال (Redirection)
کد 300، انتخاب چندگانه (Multiple Choices)
کد 301، انتقال همیشگی (Moved Permanently)
کد 302، پیدا شد (Found)
کد 303، دیدن منبعی دیگر (See Other)
کد 304، بدون تغییر (Not Modified)
کد  305، استفاده از پراکسی (Use Proxy)
کد 306، تعویض پراکسی (Switch Proxy)
کد 307، انتقال موقت (Temporary Redirect)
کد 308، انتقال دائمی (Permanent Redirect)
کدهای سری 400، خطای سمت کاربر (Client Error)
کد 400، درخواست نادرست (Bad Request)
کد 401، دسترسی نامعتبر (Unauthorized)
کد 402، نیاز به پرداخت (Payment Required)
کد 403، دسترسی غیر مجاز (Forbidden)
کد 404، منبع درخواستی پیدا نشد (Not Found)
کد 405، متد غیر مجاز (Method Not Allowed)
کد 406، غیر قابل قبول (Not Acceptable)
کد 407، نیاز به مجوز پراکسی (Proxy Authentication Required)
کد 408، پایان حداکثر زمان درخواست (Request Timeout)
کد 409، تعارض (Conflict)
کد 410، محذوف (Gone)
کد 411، عدم ارسال طول درخواست (Length Required)
کد 412، پیش شرط رد شده (Precondition Failed)
کد 413، درخواست خیلی طولانی (Request Entity Too Large)
کد 414، آدرس وب خیلی طولانی (Request-URI Too Long)
کد 415، فرمت پشتیبانی نشده (Unsupported Media Type)
کد 416، حد درخواستی غیر اقناع کننده (Requested Range Not Satisfiable)
کد 417، انتظارات رد شده (Expectation Failed)
کد 421، درخواست اشتباه هدایت شده (Misdirected Request)
کد 425، خیلی زود (Too Early)
کد 426، نیاز به ارتقاء (Upgrade Required)
کد 428، پیش شرط موردنیاز (Precondition Required)
کد 429، تعداد درخواست ها خیلی زیاد (Too Many Requests)
کد 431، اندازه فیلدهای درخواست خیلی زیاد (Request Header Fields Too Large)
کد 451، به دلایل قانونی در دسترس نیست (Unavailable For Legal Reasons)
کدهای سری 500، خطای سمت سرور (Server Error)
کد 500، خطای داخلی سرور (Internal Server Error)
کد 501، غیر مجهز یا تکمیل نشده (Not Implemented)
کد 502، خطای دروازه میانجی (Bad Gateway)
کد 503، سرویس خارج از دسترس (Service Unavailable)
کد 504، پایان حداکثر زمان دروازه میانجی (Gateway Timeout)
کد 505، نسخه HTTP پشتیبانی نمی شود (HTTP Version Not Supported)
کد 511، نیازمند تائید اعتبار شبکه (Network Authentication Required)
article

لیست کدهای وضعیت HTTP و معنی خطاهای سرور

web-http-status-code

هنگامی که در اینترنت در حال گشت و گذار و مرور صفحات مختلف هستیم با هر آدرس URL ای که از طریق مرورگرمان از سرور سایت های مختلف درخواست می کنیم پرسش و پاسخ هایی در پس زمینه بین واسط کاربری ما (مرورگر) و سرور سایت مد نظر رد و بدل می شود که در اصطلاح به آنها کدهای وضعیت HTTP یا HTTP Status Codes می گویند، این کدها ساز و کاری تعریف شده و قراردادی در بستر پروتکل HTTP (مخفف HyperText Transfer Protocol) هستند که توسط کنسرسیوم ها و بنیادهای جهانی استانداردسازی وب از جمله IETF (مخفف Internet Engineering Task Force) و W3C (مخفف World Wide Web Consortium) معرفی و سازمان دهی شده اند و امروزه تقریبا سرور یا مرورگری وجود ندارد که از این شیوه نامه پیروی نکند، کدهای وضعیت HTTP چه به لحاظ فنی و تخصصی و چه به لحاظ کاربردهای عمومی استفاده های فراوانی دارند و لذا آشنایی با جزئیات و مفهوم آنها می تواند به میزان زیادی به توسعه دانش و اطلاعات عمومی وبمان کمک کند.

کدهای وضعیت HTTP را چگونه بررسی کنیم؟


برای مشاهده و بررسی کدهای وضعیت HTTP می توانیم از قابلیت های مرورگرها برای توسعه دهندگان وب استفاده کنیم، معمولا در مرورگرهایی مانند فایرفاکس، گوگل کروم، اپرا و... قسمتی تحت عنوان ابزارهای توسعه دهندگان وب (Web Developers Tools) یا با عناوین مشابه وجود دارد که تمام فعل و انفعالات واسط کاربری (User Agent) و سرور را نمایش می دهد، برای دسترسی به این قسمت می توانیم از منوی مرورگر گزینه Web Console را انتخاب یا از دکمه F12 صفحه کلید استفاده کنیم، با دسترسی به قسمت Console اطلاعات کاملی از کدها و محتوایی که در هنگام درخواست (Request) و پاسخ (Response) بین مرورگر و سرور رد و بدل می شود قابل مشاهده خواهد بود.
برای برنامه نویسان PHP همه چیز از قبل مهیا شده است، کافی است برای بررسی پاسخ های وضعیت سرور نمونه دستور زیر را در کدها داشته باشیم:
//دريافت کد وضعيت
$http_status = http_response_code();
//تنظيم کد وضعيت
http_response_code(404);
نکته: درخواست و پاسخ سرور می تواند علاوه بر کد وضعیت شامل سربرگ های دیگر HTTP به طور مثال اطلاعات یک فرم، کوکی، اطلاعات مرورگر و... باشد، کد وضعیت حالت کلی پذیریش یا رد درخواست را مشخص می کند.

تفاوت نسخه های پروتکل HTTP


قبل از اینکه به بررسی کدهای وضعیت HTTP بپردازیم بد نیست اشاره ای داشته باشیم به نسخه های مختلف این پروتکل، اعدادی که در مقابل عبارت HTTP درج می شوند (1/0، 1/1 و 2/0) در واقع نسخه های مختلف این پروتکل هستند که توسط زیر مجموعه های IETF (کارگروه ویژه مهندسی اینترنت) توسعه یافته اند، هدف از معرفی پروتکل HTTP ایجاد استانداردی فراگیر برای نقل و انتقال اطلاعات در بستر شبکه جهانی وب بود و 1/0 نسخه ابتدایی و قدیمی این پروتکل است که در ابتدا مورد استفاده قرار می گرفت اما به دلیل نقایص و نقاط ضعفی که وجود داشت به تدریج توسعه داده شد و استاندارد HTTP 1/1 شکل گرفت، در بستر نسخه جدید پروتکل HTTP در هر ارسال درخواست و دریافت پاسخ بین واسط کاربری و سرور کدهای وضعیت بیشتری قابل تعریف است و امروزه بیشتر سرورها و مرورگرها از این چارچوب ها پیروی می کنند، در سالیان اخیر با همکاری شرکت گوگل نسخه 2 پروتکل HTTP معرفی شد که در حال حاضر در وضعیت آزمایشی قرار دارد، در این نسخه بدون اینکه به کدهای وضعیت موجود خللی وارد شود امکانات جدیدی جهت استفاده برنامه های امروزی در دسترس قرار گرفته است.

کدهای سری 100، مربوط به اطلاعات (Informational)


اولین سری از کدهای وضعیت HTTP با عدد 100 شروع می شوند که در مورد نقل و انتقال بسته های اطلاعات به طور مثال ارسال و دریافت فایل ها کاربرد دارند و وضعیت سرور از نظر امکان پذیرش اطلاعات یا فرآیندهای مورد نیاز برای وجود این امکان را نشان می دهند، این سری از کدها صرفا در نسخه 1/1 HTTP در دسترس هستند و در نسخه 1/0 HTTP جز در حالت آزمایشی نباید مورد استفاده قرار گیرند.

کد 100، ادامه ارسال (Continue)


کد 100 HTTP برای مواقعی است که مروگر (واسط کاربری) می خواهد وضعیت سرور را به لحاظ امکان پذیرش داده های ارسالی بررسی کند، به فرض زمانی که از متد POST در فرم های وب استفاده می کنیم مرورگر قبل از ارسال قسمت اصلی اطلاعات یک درخواست در سربرگ های HTTP به سرور ارسال می کند (Expect: 100-continue)، دریافت پاسخ 100 Continue از سرور به این معنی است که سرور درخواست ارسال اطلاعات را پذیرفته و فرایند انتقال اطلاعات می تواند ادامه یابد، االبته بدون ارسال کد وضعیت 100 نیز این فرایند ادامه می یابد لذا ارسال آن از طرف سرور اختیاری است و حتی در سرورها و مرورگرهایی که از نسخه HTTP/1.0 استفاده می کنند این کد قابل فهم و پردازش نیست، در این حالت معمولا این سربرگ توسط مرورگر ارسال نمی شود یا سرور در پاسخ 417 Expectation Failed را برمی گرداند که به معنی لزوم تکرار درخواست مرورگر بدون سربرگ Expect: 100-continue است.

کد 101، تعویض پروتکل ها (Switching Protocols)


کد وضعیت 101 HTTP به معنی درخواست مرورگر (Client) از سرور جهت تعویض پروتکل نقل و انتقال داده است، در صورتی که سرور این تعویض پروتکل را مفید یا ضروری ارزیابی کند با ارسال کد 101 Switching Protocols از درخواست مرورگر پیروی خواهد کرد، به فرض تعویض پروتکل HTTP 1/0 به نسخه HTTP 1/1 می تواند مفید باشد یا استفاده از پروتکل های Real-time و همزمان (Synchronous) نیز به همین صورت است، به طور مثال در برنامه هایی که از فناوری ای جکس (Ajax) یا WebSockets استفاده می کنند این کد وضعیت می تواند کاربرد داشته باشد.

کد 102، در حال پردازش (Processing)


از آنجایی که درخواست های مرورگر از سرور ممکن است شامل انجام کارهای مختلفی باشد که هر کدام نیاز به پردازش جداگانه دارند، سرور با ارسال کد 102 Processing به مرورگر می گوید که عملیات درخواستی دریافت شده و در حال پردازش است، به این صورت مرورگر در انتظار پاسخ کامل سرور بوده و از قطع ارتباط به دلیل به پایان رسیدن حداکثر زمان (Time-out) جلوگیری می شود.

کد 103، پیش اشاره ها (Early Hints)


این کد وضعیت در حال حاضر به صورت آزمایشی معرفی شده و هدف از آن وجود امکان ارسال اطلاعات اولیه در سربرگ های HTTP به مرورگر قبل از اتمام ارسال کل پاسخ سرور است، ظاهرا این کد وضعیت برای ایجاد امکاناتی مانند پیش بارگذاری (Preloading) و مواردی از این دست کاربرد خواهد داشت.

کدهای سری 200، درخواست موفق (Success)


کدهای سری 200 به این معنی است که درخواست ارسالی واسط کاربری (که می تواند مرورگر یا برنامه دیگری باشد) با موفقیت دریافت، موافقت، پردازش و پاسخ داده شده است، کدهای سری 200 معمولا به معنی بی نقص بودن درخواست و عملکرد صحیح سرور است.

کد 200، پاسخ موفق (OK)


وضعیت عادی ارتباط تحت وب در پروتکل HTTP با عدد 200 مشخص می شود، دریافت پاسخ 200 OK از سرور به این معنی است که آدرس درخواستی (در متد GET) یا داده های مورد نظر (در متد POST) به طور کامل و موفقیت آمیز توسط سرور دریافت، پردازش و پاسخ درخواست داده شده است، در یک درخواست (Request) بدون نقص وب از سمت واسط کاربری (User-agent) به سرور کدهای سری 200 باید در سربرگ های پاسخ (Response Headers) دریافت شوند.

کد 201، ساخته شده (Created)


کد وضعیت HTTP 201 به معنی دریافت موفقیت آمیز درخواست و ساخته شدن یک منبع جدید در سرور است (به فرض ایجاد یک فایل یا صفحه جدید)، ارسال کد 201 Created تنها در صورتی صحیح است که سرور منبع جدید را ساخته باشد در غیر اینصورت (اگر منبع هنوز ساخته نشده باشد) باید کد 202 را ارسال کند، آدرس URI منبع جدید معمولا در پاسخ سرور به صورت سربرگ های HTTP در پارامتر Location گنجانده می شود.

کد 202، موافقت شده (Accepted)


کد وضعیت 202 HTTP به این معنی است که با درخواست واسط کاربری موافقت شده اما پردازش عملیات به طور کامل صورت نگرفته است، به همین دلیل تا پایان پردازش عملیات درخواستی ممکن است تقاضای کاربر کامل شده یا رد شود.

کد 203، اطلاعات غیر معتبر (Non-Authoritative Information)


کد وضعیت 203 HTTP که از نسخه HTTP 1/1 معرفی شده به این معنی است که سرور درخواست واسط کاربری را به طور موفقیت آمیز پاسخ داده اما اطلاعات ارسالی (در پاسخ سرور) از یک منبع دیگر است (به فرض کپی از اطلاعاتی است که درستی آن تایید نمی شود یا سرور نقش یک پراکسی را ایفا می کند)، تنظیم کد 203 Non-Authoritative Information در سرورها اختیاری است و می توان به جای آن کد 200 را ارسال کرد.

کد 204، پاسخ بدون محتوا (No Content)


کد وضعیت 204 HTTP به معنی دریافت و پردازش صحیح درخواست واسط کاربری است اما پاسخ سرور شامل محتوای خاصی نیست و می تواند به فرض تنها در برگیرنده تاریخ به روز رسانی منبع درخواستی باشد، معمولا دریافت کد 204 No Content از سرور بدین معنی است که منبع درخواستی هیچ گونه تغییری از آخرین درخواست قبلی تا لحظه کنونی نداشته و فایل یا صفحه مربوطه به همان صورت قبلی در دسترس است، دریافت این کد در سمت کاربر (Client) می تواند از بارگذاری مجدد و بی مورد فایل ها جلوگیری کرده و سرعت بارگذاری و انجام فرآیندها را افزایش دهد.
نکته: برخی از سرورها ممکن است به جای کد 204 کد 200 به همراه سربرگ Content-Length با مقدار 0 برگردانند که در عمل هر دو به یک معنی هستند:
HTTP/1.1 200 OK
Content-Length: 0

HTTP/1.1 204 No Content
استفاده از کد 204 نسبت به حالت اول ساده تر و شیوه متداول است.

کد 205، بازنشانی محتوا (Reset Content)


کد وضعیت 205 HTTP شباهت زیادی به عملکرد کد 204 دارد، در اینجا نیز فرآیندها در سرور موفقیت آمیز است و به طور مثال اطلاعات فرم از سمت کاربر دریافت و ذخیره شده است اما در پاسخ به جزء کد 205 در سربرگ های HTTP هیچ محتوای دیگری توسط سرور ارسال نمی شود، با دریافت این کد در سمت کاربر مرورگر می تواند محتوای فعلی موجود در فرم را بازنشانی یا به عبارتی Reset کند، عملکرد این کد وضعیت HTTP مشابه حالتی است که دکمه ریست در فرم HTML در نظر گرفته باشیم.

کد 206، قسمتی از محتوا (Partial Content)


کد وضعیت 206 HTTP برای دریافت محدوده (Range) خاصی از محتوا به طور مثال برای حالت هایی که به فرض از امکاناتی نظیر ادامه دانلود (Download Resume) استفاده می کنیم کاربرد دارد، با درخواست یک محدوده از محتوا در سربرگ Range از سرور به درخواست واسط کاربری به صورت جزئی (Partial) پاسخ داده می شود، با این شیوه برنامه هایی که از نقل و انتقال چند قسمتی داده پشتیبانی می کنند قادر خواهند بود حتی پس از قطع ارتباط نیز به ادامه دریافت اطلاعات بپردازند، البته این قابلیت باید توسط سرور نیز پشتیبانی شود.
نمونه سربرگی که توسط مرورگر درخواست می شود:
GET /file.mkv HTTP/1.1
Range: bytes=3058590-5137179
نمونه سربرگی که از سرور در پاسخ دریافت می شود:
HTTP/1.1 206 Partial Content
Content-Range: bytes 3058590-5137179/8195769
Content-Type: video/x-matroska
در صورتی که سرور از این قابلیت پشتیبانی نکند به جای کد 206 کد 200 را در پاسخ ارسال می کند.

کدهای سری 300، انتقال (Redirection)


کدهای سری 300 مربوط به مواردی هستند که پاسخ به درخواست واسط کاربری از سمت سرور باید با انجام اعمال دیگری در سمت کاربر کامل شود، این عملیات معمولا توسط واسط کاربری (به طور مثال مرورگر) و بدون دخالت کاربر (به صورت خودکار) انجام می شود، به فرض ریدایرکت (Redirect) یا انتقال خودکار از یک آدرس URL به آدرسی دیگر با ارسال کدهای سری 300 انجام می شود، نکته مهم در اینجا این مسئله است که تعداد ریدایرکت ها نباید در یک درخواست بیش از چند بار تکرار شوند، در غیر اینصورت در اکثر مرورگرها تا میزان تکرار خاصی فرض بر حلقه (Loop) بی انتها شده و ارتباط قطع خواهد شد.

کد 300، انتخاب چندگانه (Multiple Choices)


کد وضعیت 300 HTTP برای مواقعی است که سرور در پاسخ به درخواست واسط کاربری چند منبع مختلف را در سربرگ Link پیشنهاد می دهد (به طور مثال یک فایل با فرمت های مختلف) و انتخاب Link اصلی را بر عهده مرورگر می گذارد، عمل انتخاب نیز معمولا به صورت خودکار انجام می شود یا اینکه سرور یکی از URL ها را به عنوان پیش فرض در سربرگ Location برگزیده و همراه پاسخ خود ارسال می کند.

کد 301، انتقال همیشگی (Moved Permanently)


کد وضعیت 301 HTTP یکی از مهم ترین و پرکاربردترین کدهای HTTP مخصوصا در علم SEO (سئو، بهینه سازی برای موتورهای جستجو) است، دریافت این کد از طرف سرور به معنی انتقال همیشگی منبع درخواستی به آدرس دیگری است، می توانیم از این کد وضعیت مخصوصا هنگامی که در آدرس لینک های سایت به هر دلیل تغییرات ثابت ایجاد می کنیم جهت هدایت ربات های خزنده موتورهای جستجو یا کاربران به آدرس اصلی به صورت دائمی و بدون از دست دادن ارزش و رتبه آدرس ها استفاده کنیم، نمونه پاسخ سرور با کد 301 می تواند به شکل زیر باشد:
HTTP/1.1 301 Moved Permanently
Location: http://example.com/new/url
در کنار کد 301 سربرگ Location حاوی آدرس URL جدید نیز ارسال می شود.
نکته: در اعمال این کد وضعیت باید دقت کافی داشته و قبلا تمام جنبه ها را تست و بررسی کرده باشیم، کد 301 در حافظه موقت (Cache) مرورگر ذخیره شده و ممکن است تغییر یا حذف آن از دسترس ما خارج باشد (در صورت نیاز صرفا کاربران می توانند حافظه موقت مرورگرشان را پاک کنند).

کد 302، پیدا شد (Found)


کد وضعیت 302 HTTP به این معنی است که منبع درخواستی یافت شده اما مرورگر باید موقتا به آدرس دیگری هدایت شود (Moved Temporarily)، این حالت با کد 301 متفاوت است،  در اینجا انتقال به صورت موقت انجام شده و آدرس اصلی همچنان معتبر و در دسترس خواهد بود، اما در ریدایرکت 301 منظور انتقال همیشگی، حذف آدرس فعلی و جایگزینی آن با آدرس جدید است.

کد 303، دیدن منبعی دیگر (See Other)


کد وضعیت 303 HTTP نیز مشابه کد 302 عمل می کند و انتقال موقت است، تفاوت در اینجا تاکید روی متد GET است، در کد 303 آدرس فعلی و آدرسی که کاربر به آن منتقل می شود باید از طریق متد GET درخواست شوند که در حالت معمول نیز به اینصورت خواهد بود.

کد 304، بدون تغییر (Not Modified)


کدوضعیت 304 HTTP مربوط به مواقعی است که مرورگر همراه درخواست اصلی خود تقاضای اطلاعات مربوط به آخرین تغییرات فایل یا منبع را نیز از سرور دارد، اگر در فایل مورد نظر از تاریخ آخرین درخواست تا لحظه فعلی تغییری صورت نگرفته باشد (با هر تغییر در فایل های سرور، تاریخ آخرین تغییر در قسمت اطلاعات فایل ذخیره می شود)، سرور در پاسخ کد 304 Not Modified را ارسال می کند، این کار علاوه بر اینکه باعث صرفه جویی در منابع سرور می شود در افزایش سرعت پردازش در سمت کاربر نیز نقش بسیار موثری دارد و مرورگر مجبور نیست منابعی مانند فایل های JS، CSS، تصاویر و... را مجددا دانلود کند (فایل ها از حافظه موقت سیستم یا همان Cache مرورگر کاربر بارگذاری می شوند).

کد  305، استفاده از پراکسی (Use Proxy)


کد وضعیت 305 HTTP به این معنی است که سرور برای دسترسی به منبع درخواستی باید از یک پراکسی (Proxy) استفاده کند، پراکسی در واقع سرور میانجی بین واسط کاربری و سرور اصلی سایت است، البته به دلایل حفظ امنیت پیمایش وب کاربران برخی مرورگرها مانند فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر از این قابلیت پشتیبانی نمی کنند، نمونه سربرگ های پاسخ سرور:
HTTP/1.1 305 Use Proxy
Location: http://proxy.example.com:8080
این کد وضعیت در حال حاضر منسوخ (Deprecated) شده است.

کد 306، تعویض پراکسی (Switch Proxy)


کد وضعیت 306 HTTP هم مشابه کد 305 است و مربوط به درخواست تغییر پراکسی، این کدها در حال حاضر منسوخ شده و کاربردی ندارند.

کد 307، انتقال موقت (Temporary Redirect)


کد وضعیت 307 HTTP مربوط به مواقعی است که منبع URL اصلی موقتا در آدرس دیگری قابل دسترسی است، این حالت با ریدایرکت 302 و 303 فرق دارد، در اینجا انتقال نیاز به تایید کاربر داشته و به صورت خودکار انجام نمی شود، متدهای استفاده شده (GET، POST و...) نیز باید بین URL اصلی و آدرس انتقالی مشترک باشد، بقیه شرایط مشابه کدهای 302 و 303 است و واسط کاربری باید لینک فعلی را همچنان و در مراجعات بعدی به عنوان آدرس اصلی مد نظر قرار دهد.

کد 308، انتقال دائمی (Permanent Redirect)


کد وضعیت HTTP 308 نیز مشابه ریدایرکت 301 است و انتقال آدرس در هر دو حالت همیشگی (Permanent) است، با این تفاوت که در انتقال با کد 301 الزامی به حفظ متد استفاده شده بین دو آدرس قدیمی و جدید نیست اما در کد وضعیت 308 واسط کاربری ملزم است از همان متدی که برای آدرس قدیمی استفاده کرده است برای آدرس جدید نیز استفاده کند، به طور مثال در کد 308 است نباید متد از POST به GET تغییر کند.

کدهای سری 400، خطای سمت کاربر (Client Error)


کدهای سری 400 مربوط به رویداد خطایی از جانب واسط کاربری (سمت کاربر یا Client) در ارائه درخواست به سرور است، به طور مثال ممکن است آدرس URL به صورت ناقص ارسال شده باشد، در پاسخ سرور معمولا و به طور پیش فرض به همراه سربرگ های HTTP عباراتی در توضیح خطای رخ داده ارسال می کند و دائمی یا موقتی بودن مشکل به وجود آمده را نیز تعیین خواهد کرد.

کد 400، درخواست نادرست (Bad Request)


کد وضعیت 400 HTTP به دلیل درک نشدن شیوه نگارش (Syntax) درخواست واسط کاربری از سرور رخ می دهد، در این حالت مفهوم تقاضای کاربر برای سرور روشن نیست و درخواست قابل پردازش نمی باشد، این خطا ممکن است به دلایل دیگر از جمله نقص در انتقال داده ها (به فرض به دلیل قطع یا افت سرعت ارتباط) نیز رخ دهد.

کد 401، دسترسی نامعتبر (Unauthorized)


کد وضعیت 401 HTTP به معنی دسترسی غیر مجاز است، در این حالت منبع درخواستی به طور کامل محدود نشده است و درخواست کاربر نیاز به تایید مجوزهای دسترسی (به طور معمول نام کاربری و کلمه عبور) دارد، به همین دلیل سرور در پاسخ خود سربرگ از نوع WWW-Authenticate را ارسال کرده و از کاربر می خواهد تا اعتبار خود را معمولا با درج نام کاربری و کلمه عبور در فرم اثبات کند.

کد 402، نیاز به پرداخت (Payment Required)


کد وضعیت 402 HTTP در حال حاضر استفاده جاری ندارد و برای مقاصدی در آینده معرفی شده است، هدف از تعریف آن مربوط به حساب های کاربری است که نیاز به پرداخت وجه دارند، البته در عمل تا کنون چنین اتفاقی رخ نداده است و از کد 402 استفاده چندانی نمی شود.

کد 403، دسترسی غیر مجاز (Forbidden)


کد وضعیت 403 HTTP مربوط به مواقعی است که کاربر درخواست منبعی را از سرور دارد که دسترسی به آن برای همه کاربران محدود شده است، این حالت با کد 401 متفاوت است، در اینجا حتی با ورود نام کاربری و کلمه عبور نیز امکان دسترسی مقدور نخواهد بود، معمولا مدیران سایت ها دسترسی مستقیم به فولدرها و نمایش فایل ها به صورت لیست را غیر فعال می کنند، در نتیجه وقتی آدرس یک فولدر فیزیکی (فولدری که واقعا در زیرمجموعه دایرکتوری public_html یا www وجود دارد و نمایشی نیست) را از آن سرور درخواست کنیم احتمالا با خطای 403 مواجه خواهیم شد، نمونه پاسخ سرور:
HTTP/1.1 403 Forbidden
Content-Type: text/html
Content-Length: 69

<h1>403: you don't have permission to access '/folder-name/' on this server!</h1>
متن همراه پاسخ در صفحه مرورگر نمایش داده می شود.

کد 404، منبع درخواستی پیدا نشد (Not Found)


کد وضعیت 404 HTTP در مواقعی کاربرد دارد که واسط کاربری تقاضای منبعی (به طور مثال یک فایل یا صفحه) را از سرور دارد که در حال حاضر موجود نبوده یا حذف شده است و یا ممکن است نام آن تغییر کرده باشد اما احتمال دارد در آینده مجددا آن منبع ایجاد شده و یا با نام قبلی در دسترس قرار گیرد، کد وضعیت 404 را معمولا با نام خطای 404 یا Not Found می شناسند، اغلب موتورهای جستجو در مواجه با این کد خطا در فواصل زمانی مشخص مجدد منبع مورد نظر را درخواست می کنند و اگر تا تعداد مشخصی همچنان پاسخ 404 دریافت کنند نهایتا منصرف خواهند شد، لذا در صورتی که بخواهیم ارزش لینک های سایت که ممکن است به اشتباه دچار این اشکال شده اند حفظ شود باید در مدت زمان کوتاهی مشکل این گونه خطاهای ناخواسته را برطرف کنیم.

کد 405، متد غیر مجاز (Method Not Allowed)


کد وضعیت 405 HTTP به این معنی است که متد استفاده شده توسط کاربر برای درخواست یک منبع از سرور مجاز نمی باشد، به فرض استفاده از متد GET در حالتی که منبع درخواستی نیاز به ارسال منابعی از طریق متد POST دارد، یا استفاده از متد PUT در نوشتن یک فایل برای فایل هایی که فقط حالت خواندنی (Read-only) دارند، در این موارد معمولا سرور در پاسخ متد مجاز را نیز ارسال خواهد کرد.

کد 406، غیر قابل قبول (Not Acceptable)


کد وضعیت 406 HTTP ممکن است به دلیل وجود کاراکترهای غیر استاندارد در درخواست ارسالی رخ دهد، برخی از سرورها به دلایل امنیتی نیز ممکن است این کد را در پاسخ ارسال کنند، به طور مثال ماژول mod_security در سرورهای Apache از پذیرفتن برخی آدرس های وب (که از نظر امنیت، سرور آنها را مشکوک تشخیص دهد) خودداری کرده و پیام Not Acceptable دریافت خواهیم کرد.

کد 407، نیاز به مجوز پراکسی (Proxy Authentication Required)


عملکرد کد وضعیت 407 HTTP نیز شبیه کد 401 است، با این تفاوت که در اینجا ابتدا کاربر (واسط کاربری) باید از طریق یک پراکسی اعتبار خود را اثبات کند.

کد 408، پایان حداکثر زمان درخواست (Request Timeout)


کد وضعیت 408 HTTP زمانی رخ می دهد که سرور در انتظار تکمیل درخواست واسط کاربری است اما هیچ پاسخی در زمان استاندارد دریافت نمی شود، به این صورت سرور کد 408 را ارسال و ارتباط را قطع می کند و واسط کاربری می تواند مجددا و در دفعات بعدی درخواست خود را ارسال کند.

کد 409، تعارض (Conflict)


کد وضعیت 409 HTTP به معنی تداخل یا تعارض درخواست کاربر با عملیاتی دیگر در سرور مربوط به منبع مورد نظر است، در این حالت معمولا تکمیل درخواست نیازمند انجام فرآیندی در سرور است، به طور مثال وقتی می خواهیم فایلی را در یک دایرکتوری که در حال حاضر وجود ندارد آپلود کنیم برنامه سرور ممکن است این کد خطا را در پاسخ بازگشت دهد و واسط کاربری لحظاتی بعد و پس از ایجاد دایرکتوری مجدد درخواست را ارسال نماید، کد وضعیت 409 می تواند برای API ها کاربردی باشد.

کد 410، محذوف (Gone)


کد وضعیت 410 HTTP به معنی حذف همیشگی منبع درخواستی از سرور است، بر خلاف خطای 404 کد 410 به واسط کاربری یا موتورهای جستجو می گوید که نباید مجددا آن منبع را درخواست کنند چون برای همیشه حذف شده و به عبارتی لینک مُرده است، البته در عمل موارد استفاده از این کد خیلی محدود است و تنظیم خطای 404 از نظر بهینه سازی بهتر و اصولی تر است.

کد 411، عدم ارسال طول درخواست (Length Required)


کد وضعیت 411 HTTP به این معنی است که طول محتوای ارسالی از سمت کاربر تعیین نشده و به همین دلیل سرور از پاسخ به درخواست واسط کاربری خودداری می کند، معمولا هر درخواست مرورگر شامل محتوایی در قسمت اصلی یا Request Body است که اندازه این قسمت باید در سربرگ Content-Length ارسال شود.

کد 412، پیش شرط رد شده (Precondition Failed)


کد وضعیت 412 HTTP به این معنی است که درخواست واسط کاربری به همراه پیش شرطی بوده که توسط سرور رد شده است و بررسی های اولیه سرور نتیجه نادرست (False) دارد، به طور مثال ممکن است این شرط برای سرور تعیین شده باشد که کاربر صرفا در شرایطی مجاز باشد محتوا را به روزرسانی کند که از تاریخ آخرین ویرایش او کاربر دیگری آن محتوا را ویرایش نکرده باشد، در صورت عدم برقراری این شرط سرور می تواند خطای 412 یا پیش شرط رد شده (Precondition Failed) را برگرداند.
نکته: تعیین شرط توسط یکی از سربرگ های If-Match، If-None-Match، If-Modified-Since و If-Unmodified-Since انجام می شود.

کد 413، درخواست خیلی طولانی (Request Entity Too Large)


کد وضعیت 413 HTTP در حالتی رخ می دهد که درخواست ارسالی شامل محتوایی است که اندازه آن بیش از انتظار سرور است و اغلب ارتباط توسط سرور قطع خواهد شد، اگر این حالت موقتی باشد در پاسخ سربرگ Retry-After نیز ارسال می شود و واسط کاربری مجددا و در دفعات بعدی می تواند درخواست خود را ارسال کند، موارد کاربرد این کد خطا می تواند به طور مثال زمانی باشد که کاربر فایلی را جهت آپلود ارسال می کند که حجم آن از حداکثر حجم مجاز بیشتر است یا زمانی که فرآیندهای دارای اولویت (Preemptive) در یک API به طور غیرقابل تصوری بیش از توان هسته پردازشگر برنامه است.
نکته: خطای 413 را با عنوان Payload Too Large نیز می نامند.

کد 414، آدرس وب خیلی طولانی (Request-URI Too Long)


کد وضعیت HTTP 414 به معنی بیش از حد طولانی بودن آدرس وب (URI) درخواستی است و سرور قادر به پردازش آن نیست، هرچند مرورگرها و موتورهای جستجو به صورت خودکار اندازه استانداردی را برای میزان طول مجاز آدرس URL اعمال می کنند با این حال بررسی مجدد آن در سرور در مواردی مانند جلوگیری از حملات DDoS (مخفف Distributed Denial-of-Service attacks) و یا بروز خطاهای ناخواسته (Bug) در برنامه می تواند مفید باشد.

کد 415، فرمت پشتیبانی نشده (Unsupported Media Type)


کد وضعیت 415 HTTP به دلیل ارسال محتوایی به همراه درخواست ارسالی (به فرض آپلود فایل یا تصویر) است که از نظر سرور قابل پذیرش نیست یا سرور فرمت آن را پشتیبانی نمی کند، به عبارتی در مواردی که محتوای ارسال شده از نظر سرور نامفهوم باشد می توانیم کد خطای 415 را تنظیم کنیم، این موارد معمولا زمانی اتفاق می افتد که با وجود ارسال محتوا سربرگ Content-Type در درخواست واسط کاربری در نظر گرفته نشده باشد.

کد 416، حد درخواستی غیر اقناع کننده (Requested Range Not Satisfiable)


کد وضعیت HTTP 416 به دلیل ارسال درخواست قسمتی از یک منبع (به فرض بخشی از یک فایل) از سرور در حالتی است که آن قسمت وجود ندارد، به طور مثال واسط کاربری در هنگام ادامه دانلود قسمتی از یک فایل را درخواست می کند که از حداکثر طول کل قسمت های آن بیشتر است، از نظر کاربردی این کد وضعیت نقطه مقابل 206 Partial Content است که قبلا بررسی کردیم، سرورهایی که از قابلیت دانلود چندبخشی پشتیبانی نمی کنند معمولا به جای کد 206 یا 416 کد وضعیت 200 برمی گردانند.

کد 417، انتظارات رد شده (Expectation Failed)


کد وضعیت 417 HTTP به این معنی است که سربرگ های HTTP ارسالی واسط کاربری با انتظارات و قابلیت های پشتیبانی شده سرور همخوانی ندارد یا سربرگی ارسال نشده است، معمولا واسط کاربری در مواقعی که احتمال دریافت خطای 417 وجود دارد (به فرض در هنگام ارسال فایل های حجیم) ابتدا در سربرگ های HTTP مقادیر Expect: 100-continue را به همراه نوع و حجم فایل ارسال می کند، اگر پاسخ سرور هم 100 Continue بود فایل اصلی ارسال می شود اما اگر پاسخ سرور 417 Expectation Failed بود یعنی سرور به هر دلیل ادامه فرآیند را پذیرش نمی کند.

کد 421، درخواست اشتباه هدایت شده (Misdirected Request)


کد وضعیت HTTP 421 به معنی درخواست هایی است که به اشتباه به سرور ارجاع داده می شود، این کد وضعیت در نسخه 2/0 معرفی شده اما ممکن است در سرورهای 1/1 نیز فعال باشد، بر این اساس اگر سرور تشخیص دهد که درخواست کاربر به اشتباه ارسال شده است به طور مثال یک ساب دامین درخواست شود که برای سرور تعریف شده نباشد در پاسخ با تنظیم کد 421 واسط کاربری را جهت تغییر سرور راهنمایی می کند.
نمونه درخواست کاربر:
GET /page.html HTTP/1.1
Host: sub.example.com
نمونه پاسخ سرور:
HTTP/1.1 421 Misdirected Request
Content-Type: text/html

<h1>The client needs a new connection for this request as the requested host name does not match the Server Name!</h1>
نکته: از نسخه 1/1 واسط کاربری ملزم است سربرگ Host را ارسال کند.

کد 425، خیلی زود (Too Early)


کد وضعیت HTTP 425 مربوط به ارتباط امن در بستر پروتکل HTTPS است، از نظر فنی برای برقراری ارتباط امن بین واسط کاربری و سرور نیاز به استفاده از TLS (مخفف Transport Layer Security) است که در واقع همان نسخه جدید SSL (مخفف Secure Sockets Layer) است که یک کانال امن برای رد و بدل کردن داده ها به صورت رمزنگاری شده محسوب می شود، فرآیند آماده سازی برای اتصال امن با به اصطلاح دست دادن (Handshake) بین واسط کاربری و سرور شروع می شود، اگر قبل از تکمیل این فرآیند محتوایی از جانب مرورگر ارسال شود احتمالا خطای 425 از طرف سرور برگردانده می شود که یعنی برای پذیرش محتوا خیلی زود است!
نکته: معمولا این خطا در هنگام اعمال تنظیمات سرور برای مدیران فنی ممکن است رخ دهد و کمتر کاربران سایت با آن مواجه می شوند.

کد 426، نیاز به ارتقاء (Upgrade Required)


کد وضعیت HTTP 426 در مواقعی کاربرد دارد که سرور امکانات واسط کاربری را نیازمند ارتقاء تشخیص دهد، به طور مثال ممکن است واسط کاربری در بستر نسخه 1/0 پروتکل HTTP درخواست را ارسال کرده باشد و سرور نیاز به حداقل نسخه 1/1 داشته باشد، یا سرور پروتکل را از HTTP به HTTPS یا Websocket تغییر دهد، در این حالت کد 426 به همراه سربرگ Upgrade که در آن نوع ارتقاء ذکر شده برگردانده می شود، در عمل استفاده از کد وضعیت 426 خیلی متداول نیست و کد 101 Switching Protocols کاربرد بیشتری دارد.

کد 428، پیش شرط موردنیاز (Precondition Required)


کد وضعیت HTTP 428 مربوط به تعیین پیش شرط است با این تفاوت که بر خلاف کد 412 که واسط کاربری شرط مد نظر را از سرور درخواست می کند در اینجا سرور است که در پاسخ از واسط کاربری می خواهد تا درخواست را با پیش شرط مد نظرش ارسال کند که این کار با تنظیم کد 428 Precondition Required و استفاده از یکی از سربرگ های If-Match، If-None-Match، If-Modified-Since و If-Unmodified-Since انجام می شود، معمولا این کار با هدف جلوگیری از تداخل فرآیندهای چند کاربره مانند ویرایش همزمان یک فایل صورت می گیرد.

کد 429، تعداد درخواست ها خیلی زیاد (Too Many Requests)


کد وضعیت HTTP 429 مربوط به موقعیتی است که تعداد درخواست های در حال پردازش سرور از میزان توان واقعی یا توان در نظر گرفته شده در تنظیمات سرور بیشتر است، در این حالت سرور می تواند با تنظیم کد وضعیت 429 Too Many Requests به واسط کاربری تفهیم کند که به علت تعداد زیاد درخواست های همزمان فعلا قادر به پذیرش درخواست جدید نیست و در صورت تمایل واسط کاربری می تواند در لحظاتی بعد که معمولا در سربرگ Retry-After مشخص می شود مجددا درخواستش را مطرح کند.
تنظیم این کد برای برنامه ها و API هایی که می خواهند به تعداد محدودی کاربر در لحظه پاسخگو باشند می تواند مفید واقع شود.

کد 431، اندازه فیلدهای درخواست خیلی زیاد (Request Header Fields Too Large)


کد HTTP 431 در مواقعی کاربرد دارد که مرورگر در درخواست خود حجم زیادی از داده را در یک یا مجموع چند سربرگ ارسال می کند، در این شرایط ممکن است سرور خطای 431 Request Header Fields Too Large را برگرداند که در این صورت مرورگر می تواند یک یا چند سربرگ را حذف و مجدد درخواست را ارسال نماید، این کد وضعیت معمولا در خصوص کوکی ها کاربرد دارد.

کد 451، به دلایل قانونی در دسترس نیست (Unavailable For Legal Reasons)


کد وضعیت HTTP 451 در مواقعی کاربرد دارد که دسترسی به منبع مورد نظر به دلایل قانونی (به طور مثال مسدود شدن توسط مراجع دولتی) مقدور نیست، در این شرایط سرور می تواند با تنظیم کد 451 Unavailable For Legal Reasons واسط کاربری را در جریان این اتفاق قرار دهد، در حالت استاندارد سرور باید در سربرگ Link آدرس مرجع مسئول را نیز ارسال نماید، البته این مرجع سیاستگذار نیست بلکه مرجعی است که مسئولیت قانونی دارد به طور مثال سایت Youtube ممکن است در قسمت Link آدرس سایت Google را قرار دهد.

کدهای سری 500، خطای سمت سرور (Server Error)


برخلاف کدهای سری 400 که اغلب ناشی از نقص یا خطایی از سمت کاربر است کدهای سری 500 به معنی نقص داخلی عموما موقت سرور است، به عبارتی همین که سرور کد خطا برمی گرداند یعنی مشکل اساسی مانند Down کامل وجود ندارد و احتمالا علت خطا باگ نرم افزاری بوده یا اینکه تیم فنی به طور موقت در حال انجام به روزرسانی یا تغییراتی است و در ساعات آینده مشکل رفع خواهد شد.

کد 500، خطای داخلی سرور (Internal Server Error)


کد وضعیت 500 HTTP به معنی وقوع خطای داخلی در سرور (Internal Server Error) است و معمولا به دلیل نقص تنظیمات یا انجام به روزرسانی نرم افزاری یا سخت افزاری رخ می دهد، تنظیم این کد در مواقعی که می خواهیم در سایت تغییراتی اعمال کنیم که باعث از دسترس خارج شدن موقت آن می شود می تواند مفید باشد و در دانش بهینه سازی برای موتورهای جستجو (SEO) توصیه شده است.
یکی از موارد شایع برای دریافت خطای 500 در سرورهای لینوکس دستکاری دستورات فایل htaccess و وجود خطا در این دستورات است.

کد 501، غیر مجهز یا تکمیل نشده (Not Implemented)


کد وضعیت 501 HTTP بدین معنی است که سرور قادر به پردازش درخواست واسط کاربری نیست (معمولا به دلیل پشتیبانی نشدن متد ارسالی به جهت نقص امکانات مورد نیاز)، این خطا مشابه کد 405 Method Not Allowed است با این تفاوت که خطای 405 یعنی سرور به کلی از متد پشتیبانی نمی کند اما خطای 501 یعنی سرور چنین قابلیتی دارد اما به دلیل نقص تنظیمات در حال حاضر قادر به انجام درخواست واسط کاربری نیست.

کد 502، خطای دروازه میانجی (Bad Gateway)


کد وضعیت 502 HTTP به دلیل عدم دریافت پاسخ از سرورهای بالادست (Upstream) است و سرور فعلی به عنوان یک دروازه میانجی عمل می کند، در این حالت معمولا بین سرور اصلی و واسط کاربری دروازه های میانجی (Gateway) وجود دارد که قادر به تکمیل فرایند ارسال و دریافت پاسخ نیستند، این خطا ممکن است با چند بار تلاش مجدد از سمت کاربر رفع شود یا اینکه حداقل در کوتاه مدت قابل رفع نباشد.
شایع ترین حالت دریافت خطای 502 استفاده از برنامه های پراکسی است که واسط بین مرورگر و سایت مد نظر هستند.

کد 503، سرویس خارج از دسترس (Service Unavailable)


دریافت کد وضعیت 503 HTTP به معنی غیر قابل دسترس بودن موقت سرور به دلیل ترافیک زیاد (Overload منابع) یا انجام به روزرسانی است، معمولا این حالت پس از چند دقیقه یا چند ساعت به خودی خود رفع خواهد شد، عمدتا سرورها در پاسخ سربرگ Retry-After را جهت تعیین مدت زمان مد نظر جهت تلاش مجدد به صورت نمونه زیر ارسال می کنند:
HTTP/1.1 503 Service Unavailable
Content-Type text/plain
Retry-After: 3600

Server is temporarily unable to handle the request. This may be due to the server being overloaded or down for maintenance.
دریافت این خطا برای سایت های با بازدید بالا محتمل است، مدت زمان در قسمت Retry-After به ثانیه است.

کد 504، پایان حداکثر زمان دروازه میانجی (Gateway Timeout)


کد وضعیت 504 HTTP نیز بدین معنی است که سرور به عنوان یک دروازه میانجی (Gateway) قادر به دریافت پاسخ از سرورهای بالا دست (Upstream) در حداکثر زمان مجاز نیست.

کد 505، نسخه HTTP پشتیبانی نمی شود (HTTP Version Not Supported)


کد وضعیت 505 HTTP به معنی پشتیبانی نشدن نسخه پروتکل HTTP است که واسط کاربری از آن استفاده می کند، معمولا سرور دلیل پشتیبانی نکردن از آن نسخه را نیز به همراه سربرگ های پاسخ خود ارسال می کند.

کد 511، نیازمند تائید اعتبار شبکه (Network Authentication Required)


کد HTTP 511 مربوط به تائید اعتبار در شبکه های عمومی کنترل شده نظیر Wi-Fi رایگان در هتل ها، رستوران ها، فرودگاه ها، شبکه های اداری، سازمانی و... است که معمولا در ابتدای اتصال به اینگونه شبکه ها جهت استفاده از اینترنت صفحه ورود نام کاربری و کلمه عبور نمایش داده می شود (به این صفحه وب در اصطلاح Captive Portal می گویند) و کاربر باید اطلاعات خود را جهت تائید اعتبار وارد کند، اکثر مرورگرها با دریافت کد 511 برای اعتبارسنجی اینگونه شبکه ها پس از ورود و قبل از پیمایش وب به آدرس های URL مد نظرشان درخواست ارسال می کنند تا مطمئن شوند که ارتباط اینترنت واقعا برقرار است، به فرض پس از ورود نام کاربری و کلمه عبور ممکن است به یکی از آدرس های زیر هدایت شویم:
http://detectportal.firefox.com/success.txt
http://connectivitycheck.gstatic.com/generate_204
http://www.msftconnecttest.com/connecttest.txt
http://captive.apple.com/hotspot-detect.html
معمولا تنها باید عبارات متنی کوتاه به فرض success در پاسخ آدرس های استاندارد بالا برگردانده شود که به معنی برقراری موفق اتصال اینترنت است.
نکته: علاوه بر موارد گفته شده که طبق استاندارد W3C هستند، کدهای وضعیت دیگری مربوط به سرورها و پروتکل های متفرقه (مایکروسافت، WebDAV، HTCPCP و...) و سایر برنامه های وب و اپلیکیشن ها وجود دارد که به جهت کاربردهای خاص و عمومی نبودن از ذکر و توضیح آنها خودداری می کنیم.
sectionدسته بندی: مهارتهای وب » دانستنی ها
related مطالب بیشتر:
» جلوگیری از بلاک یا ارسال ایمیل به اسپم با SPF
» چگونه با برنامه Outlook ایمیل ارسال و دریافت کنیم؟
» دلایل بهم ریختن قالب وبلاگ و سایت
» مفهوم پلتفرم (Platform) و فریم ورک (Framework)
» حمله DDoS چیست و چگونه از آن جلوگیری کنیم؟
commentنظرات (۱۲۴ یادداشت برای این مطلب ارسال شده است)
more یادداشت های جدید بر اساس تاریخ ارسال در انتهای یادداشت های موجود نمایش داده می شوند.
نویسنده: علیرضا سهیلی
۱۴:۳۳ ۱۳۹۸/۱۲/۰۱
سلام من وقتی میخوام شارژ بزنم این کد واسم میاد معنیش یعنی چی
The request must be of type * service _ code * Arguments #
پاسخ: 
با توجه به متن خطا ظاهرا فرمت کد شارژ (ستاره مربع) را صحیح وارد نکرده اید، با توجه به اپراتور مورد نظر می توانید در وب عبارت "نحوه وارد کردن کد شارژ" را جستجو کنید.
نویسنده: وحید
۱۸:۰۰ ۱۳۹۸/۱۲/۰۳
سلام وقت بخیر حدود شش ماه هست با فیلتر شکن کار میکنم به اسم Lightvpn. یک روز هست این خطا رو میده و اصلا وصل نمیشه به این متن؟:
لیست سرورها رو دریافت کنید لیست کشورها را به روز کنید
پاسخ: 
اغلب برنامه های پراکسی رایگان پس از مدتی برای دستگاه جاری از کار می افتند (تا نسخه غیر رایگان را خریداری کنید)، با این حال ممکن است خطا با آپدیت برنامه بر طرف شود.
نویسنده: محمد
۱۹:۲۷ ۱۳۹۹/۰۱/۳۱
سلام
برای رفع خطای 417 باید چکار کنم. لطفا راهنمایی کنید.
پاسخ: 
خطای 417 می تواند دلایل متفاوت داشته باشد که در هر مورد نیاز به بررسی است، مشخص نکرده اید که در چه برنامه یا سایتی با خطا مواجه می شوید؟، همچنین با چه مرورگر و از چه طریق به اینترنت متصل می شوید؟ در حال استفاده از برنامه پراکسی این خطا رخ می دهد یا حالت عادی؟ این جزئیات باید مشخص باشد تا بتوانیم راهنمائی کنیم، به هر صورت اگر از پراکسی استفاده می کنید سعی کنید موارد دیگر را امتحان کنید، با مرورگرهای مختلف تست کنید، در صورت دسترسی با چند دستگاه (تلفن همراه، کامپیوتر رومیزی یا لپ تاپ و...) بررسی کنید، در صورت اطمینان کامل از امن بودن صفحه مد نظر می توانید آنتی ویروس سیستم را موقتا غیرفعال و تست کنید.
نویسنده: mehdi
۰۸:۱۵ ۱۳۹۹/۰۶/۱۰
خطای -22 مربوط به چیه؟
پاسخ: 
در چه سیستم و برنامه ای یا در حال انجام چه کاری این خطا را دریافت می کنید؟ صرف داشتن کد خطا بدون اشاره به جزئیات کافی نیست.
more لطفا پیش از ارسال یادداشت نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
- مواردی که به کلی خارج از موضوع این مطلب هستند را در فرم منوی "تماس با ما" مطرح و پاسخ را از طریق ایمیل دریافت کنید.
- به سوالات کلی، مبهم، غیرضروری و مشکلاتی که تلاشی برای رفع آن نکرده باشید پاسخ کوتاه و مختصر داده خواهد شد!
- کدها و اسکریپت های طولانی را ترجیحا در یک صفحه وب آنلاین قرار دهید تا امکان تست و بررسی وجود داشته باشد.
- تمام یادداشت ها بررسی و برای هر کاربر زمان مشخصی جهت پاسخگویی در نظر گرفته می شود، لطفا از طرح سوالات متعدد در بازه زمانی کوتاه خودداری کنید.





1 × 4
 refresh
آخرین دیدگاه ها
more برای دسترسی سریع به یادداشت مربوطه می توانید از لینک مطلب در کادر زیر استفاده کنید.
form مهسا
در:
سلام و خسته نباشید مشکلی برای وبلاگ من پیش اومده موقع ورود بهم پیام میده وبلاگ داره بروز رسانی میشه و بعدا وارد وبلاگ شوید...
۱۳۹۹/۰۷/۰۸

form Moshtagh
در:
سلام و خسته نباشید بنده چند روزه که وقتی اطلاعات ورود به وبلاگم رو وارد تیترها و کلیک میکنم با چنین پاسخی مواجه میشم...
۱۳۹۹/۰۷/۰۸

form mahtab
در:
سلام خسته نباشین ببخشید چرا بلاگفا باز نمیکنه ؟؟؟ میرم مدیریت وبلاگ نه تو بروز شده ها وبی هستم نه هم که...
۱۳۹۹/۰۷/۰۷

form جواد
در:
سلام و عرض ادب. سایت من هک شده و یک کد ریدایرکت تو دیتابیس هاستم بارگزاری شده که آخر همه پست ها تو...
۱۳۹۹/۰۷/۰۷

form نبی
در:
‏asc و desc رو جابجا نوشتی
۱۳۹۹/۰۷/۰۴

form ساناز محمدی
در:
سلام مرسی از کدی که گذاشتید ♥
۱۳۹۹/۰۷/۰۳

form mahtab
در:
سلام خسته نباشین ببخشید میخواستم بپرسم که چجوری میتونیم یه کلیپ رو از کامپیوتر از انیستا دانلود کنیم ؟؟ اها اینم بگم...
۱۳۹۹/۰۷/۰۲

form سعید
در:
سلام دستتون درد نکنه از پروژه شما استفاده کردم فقط یه مشکل اگه در یک صفحه دو تا لیست کشویی داشته باشیم چطوری...
۱۳۹۹/۰۷/۰۱

form Iman Mafakheri
در:
سلام من یه قالب خارجی اوردم راست چینش کردم حتی فونتشم تغییر دادم اما متاسفانه وقتی متن فارسی مینویسم حروف رو جدا جدا مینویسه نمیدونم...
۱۳۹۹/۰۶/۳۰

form میثم صدیق
در:
سلام برای اضافه کردن یک المان با (append) من یک کلید گذاشتم اضافه میشه ولی با هر بار کلیک کردن اضافه میشود اگر بخواییم یک...
۱۳۹۹/۰۶/۲۹

form amin
در:
سلام و خسته نباشید می خواستم Slash ( / ) رو به صورت اتوماتیک از تمامی URL ها حذف کنم البته با کمک htaccess...
۱۳۹۹/۰۶/۲۵

form محمد
در:
سلام وقت بخیر من یه همچین کدی دارم میشه لطفا راهنمایی کنید مشکلش چیه؟ سپاسگزارم
۱۳۹۹/۰۶/۲۴

form سروش
در:
سلام . من اطلاعات را از دیتابیس دریافت میکنم و در جدول میبینم . میخوام مثلا 6 مورد آخر را در یک ردیف ببینم و...
۱۳۹۹/۰۶/۲۳

form Behdad kanani
در:
سلام اصلا نمی شه اینکارو انجام داد
۱۳۹۹/۰۶/۲۲

form جعفری
در:
سلام قبل از تبدیل تاریخ نوشتید مثلا خب این مقدار تاریخ برای من در دیتابیس در جدولی بنام startedtm بصورت یونیکس...
۱۳۹۹/۰۶/۲۰
form احمد
در:
با عرض سلام و خسته نباشید ببخشید برای فایل دانلودی باید از چه دستوری استفاده کنم فایل با پسوند pdf رو میخوام بزارم اگر امکانش...
۱۳۹۹/۰۶/۲۰
form شیما
در:
سلام آیا وقتی در قسمت وبلاگ دوستان وبلاگی رو ثبت میکنیم صاحب وبلاگ با استفاده از برنامه های خاصی میتونه متوجه بشه ؟
۱۳۹۹/۰۶/۱۹
form mahtab
در:
سلام خسته نباشین من نمیدونم چرا مدیریت وبم برام باز میشه اما وقتی میزنم مشاهده وب رو میزنم نمیاره واسم فقط امیدوارم هک...
۱۳۹۹/۰۶/۱۸
form ساناز محمدی
در:
سلام دوباره این ساب دامین بنده هست اگر یکی از مطالب را مشاهده کنید هر محصولی که ارسال شده داخل از طریق مدیریت یک...
۱۳۹۹/۰۶/۱۷
form محسن
در:
سلام و عرض ادب مجدد کد زیر هم کار نمیکنه مشکل چی میتونه باشه ؟!
۱۳۹۹/۰۶/۱۶
form ساناز محمدي
در:
سلام بنده یه ساب دامین دارم با دامنه شخصی حالا داخل این ساب دامین طرف آدرس سایت خودش رو داخل ساب دامین بنده میذاره مثلآ...
۱۳۹۹/۰۶/۱۶
form محسن
در:
سلام و عرض ادب لطفا راهنمایی کنید مشکل کد زیر چیه
۱۳۹۹/۰۶/۱۶
form احمد
در:
با عرض سلام ببخشید من با دستور append میخوام یه سطری رو به سبدم اضافه کنم ولی چطوری باید داخل append تگ ها رو بنویسم...
۱۳۹۹/۰۶/۱۵
form احمد
در:
با عرض سلام مجدد و خسته نباشید ببخشید طبق فرمایش شما من قبل از دستور else دستور if را نوشته بودم تا جایی که اطلاع...
۱۳۹۹/۰۶/۱۴
form احمد
در:
با سلام ببخشید طریقه استفاده از دستور else در ایجکس به چه صورت هست ایا باید دوباره فانکشن دان رو در هنگام شرط گذاشتن بزارم....
۱۳۹۹/۰۶/۱۳
form مجتهد
در:
سلام ابتدائا از سایت مفیدتون تشکر می کنم. من خیلی از آموزه هام رو از سایت شما یاد گرفتم. یه سوال دارم...
۱۳۹۹/۰۶/۱۳
form محمد حسین
در:
سلام لینک های من وقتی کلیک شوند اررور 404 تولید میکنند. علت چیست؟
۱۳۹۹/۰۶/۱۱
  در انتظار بررسی: ۱
 پاسخگویی به سوالات ممکن است تا 24 ساعت زمان ببرد.